Vergoeding gemiste vlucht

De vergoeding die we konden krijgen voor het 24 uur vertraging van onze internationale vlucht waren
1. $150 cash of
2. $200 voucher voor onze volgende vlucht of
3. 7000 punten op mileage plus account

We zijn uiteraard voor de punten gegaan want 150$ of de 200$voucher lijken ons moeilijk in te wisselen ,zeker de voucher lees ik hier en daar al dat dit alleen kan op duurdere tickets .
Ook omdat ik geen moeilijkheden wilde met boeken van onze volgende vlucht zijn we voor de punten gegaan ,we sparen ze zo al dus 7000 was aardig meegenomen .
Al vind ik het wel magerkes ,zeker de cash verloning die ze aanboden en als je weet dat je met een Europese maatschappij €600 voor zou krijgen ,dan valt het wel tegen .
Ik heb daarom besloten om United een email te sturen en hen mee te geven hoe onbereikbaar men was op Yeager Airport en ons gewoon aan ons lot overliet en vertikte om ons maar in te lichten waarom er niet geboard kon worden .Dit met de hoop om nog wat extra punten te krijgen 'lol'.Als je niet probeert ,krijg je zo al niets .
Omdat onze volgende reis in de zomer ook al geboekt is ,kon ik die 150$ daarvoor niet eens meer gebruiken .En de voucher leek me alleen praktisch voor vluchten in Amerika en niet daarbuiten .
Maar als ik heel eerlijk ben ,ben ik natuurlijk wel allang vergeten de frustatie van het lange wachten .En de manier waarop de gate lady de volgende dag bij de omgeboekte vlucht ,daar haar werk deed ,heeft heel veel goed gemaakt en ben ook zo eerlijk geweest om dit ook in de email mee te geven met de boodschap dat zij misschien eens beter het personeel op Yeager Airport eens opleid hoe om te gaan met delays and customers .Want dat alles draait om communicatie en de manier waarom je je customers behandeld is veel waard en kan op zich delays verzachten.
Ben wel benieuwd of men de moeite gaat nemen om te reageren .Ik heb het ook op .com gedaan en niet op .be omdat ik verwacht dat de service vanuit Amerika beter is dan hier .

O neen puree....

Ik ben nogal een fan van het televisieprogramma "komen eten" .Voor diegene die het niet kennen ,het gaat om 4 mensen die elkaar niet kennen en om te beurt koken voor de andere drie .Het menu bestaat uit hapjes, voorgerecht, hoofdgerecht en dessert . Je kijkt dan een stuk mee terwijl ze het bereiden en krijgt dan ook de commentaar van de gasten .Later op de avond worden er dan punten gegeven op de smaak maar ook de gastvrijheid en de aankleding van de tafel enzo .
Bij begin van elke episode krijgen de drie gasten het menu in handen en kunnen dan bekijken wat hen die avond zal geserveerd worden .Nu moest ik daar afgelopen week toch ferm mee lachen want het deed mij herinneren aan iets wat ik ook mee had gemaakt ,net als zij dan .
Een van de gerechten was rode kool en meteen zei ' één gast al " oei, dat heb ik niet meer gegeten sinds ik bij de paterkes school liep " maar ook de vrouwelijk gast " had er een duidelijke degout van ,vanuit het internaat zij ten tijde zat ".
Nu kan je al raden dat ik zo ook iets heb wat ik nooit meer zal eten omdat het toentertijd met de nodige dwang werd voorgeschoteld .Niet rode kool want ondanks dat dit geen groente is die ik lust ,kan ik me niet herinneren dat ik het ooit met zulke tegenzin heb gegeten .
Eerste en tweede lagere school zat ik ook op een internaat , een nonneninternaat .En ik kan me levendig herinneren hoe het eten daar wel was , meer bepaald op vrijdags . Ik heb er zulke walging aan overgehouden dat ik tot op de dag van vandaag nog steeds geen aardappelpuree lust .Allleen al het gedacht doet me kokhalzen .Ergste was dat daar geen ontkomen aan was en dat het ook steeds terugkwam op vrijdag .De combinatie van aardappelpuree met een paardenoog en gebakken vis zal je me nooit zien eten .Want vis lust ik wel maar zal die nooit eten met aardappelen maar met een eenvoudig stukje brood en wat citroensap erbij .Ook het paardenoog zal nooit meer in die combinatie op mijn bord komen en alleen nog als ontbijt dienen .Maar dan die puree , walgelijk en ik was niet eens de enigste die dat vond .Ergste was de dwang dat die nonnen erop legde want zij stonden naast de tafel tot het op was met de nodige bedreigingen dat je niet naar huis mocht als je bord niet leeg was .Nu wisselde elke week de kok daar ,er werkte twee koks en die ene maakte de puree nog iets of wat vast en kruiden die ook meer af wat het vergemakkelijkte om het binnen te krijgen maar die andere kok ,waren trouwens beide dames ...goh, die kon je bijna gewoon opdrinken . Ik zal dat dus nooit meer eten want het doet me telkens herinneren aan de tafel daar en aan de menige traantjes die wij daar lieten .
Nu heel raar maar door dit voorval kwam er nog meer zaken boven die ik allang vergeten was en ook te maken had met de dwang van eten .
Als 18 jarige heb ik ene tijdje op intensieve gelegen nadat ik een verkeersongeval had gehad .Ik weet van die tijd zeer weinig af maar 1 ding staat me nog bij en dat had ook met de warme maaltijden daar te maken .
Ik moet bij elke warme maaltijd moeilijk hebben gedaan om dat op te eten .Niet iets vreemds ,want ik lust nogal weinig maar mijn vader had daar iets op gevonden en tijdens het eten moest ik zorgen dat wat ik mocht opat en hij het gedeelte dat ik niet lustte liet hij verdwijnen in een servet . Denk niet dat die truc lang heeft gepakt want men kwam er al snel achter dat in de vuilbak zakken zaten die er niet hoorde en nadat mijn pa het nodige standje had gehad van de hoofdverpleegster ,kreeg ik bij elke warme maaltijd weer een zuster aan mijn zij die erop toekeek dat ik alles wel opat wat er op dat bord lag .
Gelukkig voor mij ,werd ik later verplaats naar een andere kliniek waar ze niet zo nauw waren .Ik denk van de 100 dagen dat ik daar lag ,ik maar 5 warme maaltijden heb gegeten 'lol' . Niet dat het weggegooid werd ...neen , net achter de hoek van de kliniek lag een kunstacademie waar ik iemand kende die er school liep .Elke dag behalve woensdags kwam hij 's middags bij mij eten , het eten dat voor mij bedoeld was .Het nagerecht werd bewaard voor een andere gast die later kwam .
Raar dat je zoiets plots terug te boven komt na een programma te zien want ik was het rats vergeten ...behalve de degout van de aardappelpuree ,helaas .Dat zal ik nooit meer kwijtgeraken .
Ik denk niet dat kinderen deze dagen nog zulke dwang zullen ervaren als wij als kind moesten ondergaan .Gelukkig maar .

Onze terugreis

We zijn uiteindelijk thuis geraakt .Weliswaar een dag later dan de planning en dit dank zij technische problemen aan het vliegtuig .
Het begon allemaal waar we onze eerste vlucht moesten halen . Wij waren ruim op tijd maar het vliegtuig niet . Nu was daar niemand van United personeel te vinden en na drie uren heeft uiteindelijk een security man omgeroepen naar United desk voor aan in de incheckbalie "Wat met al de mensen hier in de terminal ?" Ze zouden verbaasd hebben gereageerd om het feit dat men helemaal niet wist dat wij daar nog zaten ...Vind ik persoonlijk nogal gek want ik vermoed toch dat met een panne in Washington ,zij toch wel over deze kwestie zouden berichten .Uiteindelijk kwam het verlossend antwoord dat het vliegtuig onderweg was .Nu hadden we ruim de tijd tussen twee vluchten maar door deze omstandigheden wisten we al dat we het volgend vliegtuig niet zouden halen .
Het heeft nog tot 's avonds 7 uur geduurd en dit door customer service C20 op Washington Dulles Airport voor we wisten waarom we zolang hebben staan wachten want op Yeager Airport vonden ze het niet nodig om ons in te lichten .Enigste wat we daar te horen kregen was dat we wel op tijd zouden zijn om onze volgende vlucht te halen ...hetgeen natuurlijk niet zo was .
Bij aankomst op Dulles konden we mooi in rij gaan staan aan customers service ,je zou versteld staan hoevele mensen hun vluchten missen .
We kregen meteen een aanbod om via Frankfurt later op de avond te vertrekken maar die deal hebben we afgeslagen .Ik heb voor een rechtsstreekse vlucht betaald en wilde ook rechtstreeks terug vliegen .Dus was er geen andere keuze dan een overnachting te nemen ,die volledig voor hun rekening was .We kregen de mededeling om in de main terminal onze koffers op te pikken en bleek toen dat deze geheel onbewaakt ergens ten velde stonden ,ik die dacht bij bagage claim ze te gaan ophalen maar neen ,na domweg te ver te stappen kwamen we ze plots tegen .Net voor de uitgang van Dulles waar zowat iedereen ze konden meenemen .Dan konden we naar de shuttle bus van het hotel te gaan .Nu zal je denken ,fijn ...heb je nog een dagje extra maar je hebt aan zo'n situatie niets .Het was bijna 21.30u voor we in het hotel arriveerden ,Hilton en dan kun je alles wat je netjes verpakt hebben terug gaan doorzoeken naar hetgeen je nodig hebt .Ik had al hetgeen we niet meer nodig hadden achtergelaten bij Hazel en dat bleek geen goede beslissing te zijn .Je verwacht je niet dat je die spullen nog nodig hebt want je bent tenslotte op weg naar huis .
Volgende dag zijn we ook tegen middaguur naar Dulles terug gegaan .We wilde op tijd zijn , het wil daar nogal eens lang duren voor je kan inchecken .Rijen ,je houdt het niet voor mogelijk waar je moet aanschuiven eer het jou beurt is om in te checken .Verbaasd komen we eraan ,er stond geen kat ...echt ,wat een opluchting en ook bij de security check konden we meteen doorgaan .
Het was net middaguur dus waren we ruim op tijd om op 17.15u te gaan boarden .Hetgeen ons wel zorgen maakte was dat we geen leuke plaatsen hadden .Ik helemaal achteraan en Rusty heel wat rijen aan de andere kant van het vliegtuig .Ik had al aan de incheckbalie gevraagd of zij ons konden helpen maar dit kon niet en kon alleen door de gate personeel veranderd worden .Bij aankomst van het gatepersoneel ,iets of wat 1,5u op voorhand van boarden ben ik meteen gaan vragen of zij ons kon helpen .Ik mag wel zeggen dat sommige echt wel werk maken om alle moeite te doen om je te helpen en we hadden het zeker getroffen met deze dame .Hoeveel keren ik nieuwe boardpapieren kreeg ,ik weet het onderhand al niet meer maar telkens kwamen we dichter en dichter te zitten .Om uiteindelijk door haar een window seat en aisle seat te krijgen in Economy plus , iets wat customer service ons de vorige avond wilde op laten betalen .Maar ik hield voet bij stuk ,zij waren mee schuldig aan het feit dat we die vlucht gemist hadden en ik ging heus niet betalen voor iets waarvoor zij zo konden geven als klantenservices naar ons toe .
Toen 17.15 kwam ,kwam ook de volgende mededeling ...door mechanische problemen konden we niet vertrekken ,ze zouden kijken of het nog te herstellen was ,anders zouden ze switchen van toestel als het toestel van Denver zou landen .En ja ,euvel was te groot ...lek in de brandstoftank en het werd een ander toestel .Meer dan twee uur later dan gepland konden we boarden ,gelukkig was het hetzelfde toestel als geboekt stonden dus iedereen kon mee en de seats bleven zelfde ...oef...
Ik mag wel zeggen dat de berichtgeving over de tweede panne heel correct liep en zogauw iets te melden was ,kregen we het ook te horen .Geheel andere ervaring dan de dag voorheen waar we lucht leken te zijn .
Al bij al verliep de vlucht goed ,we kwamen uiteraard veel later aan maar de bediening die wij hadden in het vliegtuig was top .Leuke man ,ik had volgens hem girlpower 'lol' want ik wilde geen een van de maaltijden en dat toonde volgens hem veel wilskracht ...
En ook thuis was alles ok ,ik durfde het Nathalie niet vragen tijdens onze reis , we leesde veel over daken die waren ingestort door de hoge sneeuwval en ja ,ik heb ook zoiets van ...ik ben er niets mee als ik ver weg ben , je maakt je anders oneindig zorgen en je kan niet gaan ...dit is ook iets wat we anderen aangeven ,als er iets is horen we het liever later na onze reis ...helaas denkt niet iedereen er zo over na en hebben we wel ongerust nieuws gekregen dat ons eigenlijk best bespaard hadden gebleven .
Welke vorm van compensatie we krijgen ,weet ik nog niet . We vliegen met een Amerikaanse maatschappij en daarvoor werkt die EU claim niet .Spijtig wnat het had ons elks zeker 600€ opgebracht ,hetgeen nu zeker niet het geval is .Ze zouden me een email sturen waar ik kon kiezen tussen geld ( dollars ,dacht 200 ) of upgrade bij latere vlucht .Ik ga dat rustig laten bezinken en later kijken en toch nog zeker een klachtenbrief versturen .
En het is hier koud ,tja 18 graden was ginder de laatste dagen een godsgeschenk ...

Laatste dag hier

Onze laatste avond hier ...we hebben net even de koffers al ingepakt ,toch hetgeen we niet meer nodig hebben en we zullen dit keer gebruik moeten maken van een reistas ,die we als voorzorg steeds meenemen voor geval we met onze twee koffers niet toekomen .Wordt dus bij betalen en dat hebben we nog niet gehad want vorige keer kwamen we net toe . Ik vond nochtans dat we weinig geshopt hadden maar hetgeen ik wel had aangekocht waren fleece lakenset en die was op zich al bijna een halve koffer groot .Morgen om 14.11u zullen we van Yeager Airport doorvliegen naar Washington dulles Airport .



Afgelopen nacht werden we om 04,00u gewekt door de telefoon ...dan denk je meteen ,oei slecht nieuws want Hazel haar broer ligt met een hartinfarct in de kliniek maar neen hoor , de jongste dochter die haar moeder wilde waarschuwen dat het hevig stormt .Alsof we dat hier ook niet horen .Telefoon staat hier dan redelijk hard want Hazel hoort niet goed en zo vroeg in ochtend is het wel echt een wake up call . Rusty heeft haar al gewaarschuwd om dit niet deze nacht terug te herhalen want onze reis is best zwaar en zeker als je dan nog al van midden in de nacht gewekt wordt .

Bij het uitrijden vandaag zien we onderweg op de highway aan de overzijde een vrouwelijke agent net naast de pechstrook in de berm staan ,met een shotgun in haar hand . Iets achter haar staat een man die zijn handen op zijn beide oren houdt terwijl de agent een schot afvuurt . Op wat zij haar wapen richten ,konden we niet zien .Hoogstwaarschijnlijk een gewonde hert dat ze uit zijn lijden hebben geholpen . Blijft toch een raar zicht ,ook al kijken we er niet meer van op met de wapendracht hier .Zeker niet in de streek waar wij verblijven zien we geregeld fourwheelers passeren met hun wapens erbij . Zo ook afgelopen week waren ze hier nog aan het jagen , ze hebben het seizoen met enkele dagen verlengd omdat er teveel vrouwelijke herten waren . Hier hebben enkelen daar nog gretig van geprofiteerd .Eigenlijk is het hier iets waar naar de familie heel het jaar naar uit kijkt ,zelfs de vrouwen jagen mee .Het is zelfs zo dat men hier van hun baas voor kerst een geweer krijgen .Zo'n wereld van verschil van waar wij komen .

Onze uitstap gisteren naar Capitol zal ik later deze week zetten . Er zijn heel wat foto's van genomen en dat neemt toch even tijd in beslag . Tot later !