Covid: Report reveals increase in risk of heart attack following the mRN...

Het is me wat

Ik was gisteren eigenlijk enorm verbaasd als ik mijn buurvrouw sprak hoe radicaal ze was tegenover de niet ingeente mensen .Ze heeft duidelijk haar les geleerd die op tv gebracht wordt ,het verdeel en heers plannetje .

 Ze kent niemand die ziek is geworden door de bug of door de spuit en ze werkt nochtans in een soort woonzorgcentrum voor gehandicapten . Veelvoud aan mensen die in en uit gaan en buiten 1 iemand die er moest getest worden en dan nog negatief was  ,heeft ze verder nog geen rechtstreeks contact gehad met een zieke. Ze staat voor haar 3de fiks die vrijwillig is voor moment . Niet wetende hoe ze er eigenlijk echt over dacht ,gaf ik haar aan of ze niet beter deze zou uitstellen tot in het voorjaar . 

Het gaat bij haar meer over het gebruik van het toegangsbewijs om te kunnen gaan dineren en op reis te gaan , hetgeen ze me ook duidelijk aangaf dit niet te wilt opgeven en nog kan gaan en staan waar ze wil.

Ik kan er met de beste wil echt niet aan dat je niet inziet dat net dat toegangsbewijs je vrijheid beperkt ,dat dit net zorgt dat je je vrijheid opgeeft .

Nu gezien haar vorige nog steeds geldig is tot de zomer ,leek het me als je het voor deze zaken doet ,toch gerichter het tegen de 1jaar einddatum te hernieuwen . Want uiteindelijk wie zegt er nu dat ze binnen 6 maand er niet met de volgende gaan klaarstaan als je vinkje anders rood wordt. Maar neen , stond al volgende week gepland en gratis uiteraard en die eerste 2 hebben weinig tot geen klachten gegeven en als ze ziek zou worden ,so be it . Echt , hoe kan men daar nu zo vlot over gaan en zegt ze me :"dan ziek ik maar uit ".

Als er al uit te zieken aan is en ik zeg haar ook er zijn heus wel mensen die ernstiger klachten ontwikkelen en je wil toch niet zo varen . Elke maand die nu verstrijk brengt meer gegevens uit hoe goed of slecht het prikje wel is en werkt.

Dan komt plots haar vingertje op en haar verzet dat ze dit op zijn minst al zouden moeten verplichten op het zorgpersoneel .Tja ,ze weet dat ik niet ingeent ben ,zou  ze ook vinden dat dit ook voor mij moet gelden ? Ze zegt het niet ,kan ze ook moeilijk natuurlijk want ze zal goed beseffen dat ik alle regels heb aangehouden ,zelfs gedurende de zomer terwijl andere terug naar normaal gingen .

Ik geef haar toch aan dat ik liever een niet ingeente verpleegster aan mijn bed had staan ,die wel de regels opvolgd dan iemand die er maar op los gaat .

Want gedurende maanden hebben alle ingeenten alle teugels losgelaten en het leven terug opgenomen als ervoor want er is hen toch gezegd dat ze beschermd zijn en zelfs nu doen ze dat nog steeds . Ondanks de nieuwe maatregelen ...my old man ziet het elke dag . Tijdens het werkongeval heeft hij de toeschouwers uit de anderen hallen moeten zeggen dat zij allemaal hun mondmasker dienen op te zetten voor de politie en brandweer ter plaatsen kwam . Omdat er gewoon niets van wordt opgevolgd .

Hij had de week eerder ook aangegeven niet meer op het bureau te willen komen want een kamertje van 3x4 groot stonden ze met 7 binnen zonder afstand en mondmasker ,te roken . Terwijl op de deur staat aangegeven bij 2 man men buiten moet wachten .

Het verschil op het werk tegen een jaar terug is , dat nu iedereen ziek valt . Hoeveel afwezigen daar zijn ,ze zijn gewoon niet meer te tellen . Stelt nu echt niemand daar vragen bij terwijl het jaar ervoor niemand ingeent was ,minder afwezigen waren .

Ik denk dat het voor een niet ingeente nu dubbel en dik voorzichtig moeten zijn om al die besmetten te ontwijken .Doorbraak gevallen of niet , normaal is dit toch niet meer te noemen .

Keuze maken ,het zal allemaal later uitwijzen wie er goed heeft aangedaan en wie niet .

Update 3

 Het is ondertussen dinsdag en de eerste werknacht sinds het ongeval voor my old man .

Op het werk is er eerst een korte vergadering geweest , ook iemand aanwezig van slachtoffer hulp .

Dat dit zijn weerslag zou hebben ,was al gekend.

My old man zijn collega D is op zoek naar ander werk ,als het van zijn vriendin had afgehangen ,had hij zelf niet meer moeten gaan werken .

Dan een van de Polen die vlakbij stond ,wil niet meer in de hal staan .Hij is nu gezet in de andere hal en heeft duidelijk een schrik te pakken ..Want als een collega gebruik maakt van de brug gaat hem heel ver weg staan.

Een andere Pool heeft zich ziek gemeld en er is ook al aangegeven dat iemand uit die groep erover nadenkt niet meer te komen werken .

My old man heeft nog een gesprek gehad met een plant manager die hem heeft verzekerd dat alles in het werk gedaan zal worden om Peter en zijn vrouw te begeleiden en te helpen waardaar nodig is .

Vanuit het ziekenhuis kwam het bericht dat Peter teveel pijn had bij het ontwaken .Hij heeft niet gesproken maar zou mits knikken aangegeven hebben dat het niet ging. Ze hebben hem terug gebracht in coma en gaan volgende week nog eens proberen hem te laten ontwaken in de hoop dat het beter zal gaan .

Er rest nu niets anders eer dan afwachten . En dit alles proberen te verwerken . Het zal zo ie zo een enorme invloed hebben op het werk want er blijven niet veel mensen nu over die heel de boel draaiende kunnen houden .En als D vertrekt en my old man zou zijn ziek vallen ,dan hebben ze daar een serieus probleem . Want de kennis die je nodig hebt om zelfstandig te kunnen werken ,heb je pas  na 1 jaar werken . Dat gaat daar nog vierkant draaien . 

Update 2

 Helaas hebben we gisteren het slechte nieuws ontvangen dat ook Peter zijn andere voet ook geamputeerd moest worden . Dit is ondertussen gebeurd en hij zou die operatie goed zijn doorgekomen .

Men zal dan om zijn bekken te stabiliseren een gewicht hangen aan een van zijn benen en als alles naar wens verloopt zouden tegen maandag of dinsdag hem systematisch uit de coma proberen te halen .

Ondertussen zijn er al heel wat gesprekken geweest . Naar het werk toe,vakbond, collega's ,bazen maar ook naar zijn vrouw . 

Het blijkt dat zij gecontacteerd is geweest door iemand op het werk ,die tijdens het gesprek aangaf dat de schuld bij Peter lag . Daar waren we wel heel verbaasd over omdat my old man dit niet zo zag maar ook wie communiceert nu zo'n zaken op moment dat Peter zijn tweede been er nog af moet . Dit gesprek had nooit mogen plaatsvinden .Niet alleen bezorgd dit haar nog meer hartzeer en zorgen die ze nu echt niet meer nodig heeft . 

Er is meteen door dit geval ook de vakbond op de hoogte gesteld maar later is dit geheel weerlegd door een van de bazen want al die diensten die dit ongeval moeten beoordelen en dat zijn er wel wat ,hebben hun bevindingen meegedeeld en ze zijn unaniem dat Peter geheel geen schuld treft en dat het gewoon pech is geweest hoe het voorgevallen is. Hij stond buiten de gevarenzone , ver weg van de vloerplaat maar door pech is in zijn richting geschoven.Men zal nu uitzoeken wie haar de tegenstrijdige informatie heeft gegeven .

Het gaat om tonnen gewicht .Vloerplaten die meer dan 10 meter lang zijn ,dikte van minstens 30cm en tussen de 3 a 6 ton wegen. Het wandelpad ligt hoger dan het gedeelte aan de andere zijde van de stalen wand ,dat dieper gelegen is . Hij is achterwaarts de put ingevallen en heeft niet op tijd zijn voeten kunnen meetrekken. De betonnenplaat en de stalen wand heeft eigenlijk als een schaar gewerkt . Dit was ook waarom my old man meteen ook zei dat hij geen benen/voeten meer zou hebben . Bij het optillen van de plaat kon je niet anders constateren .

Misschien hebben ze in het ziekenhuis misschien zijn vrouw nog willen laten wennen aan het idee of misschien kon hij lichamelijk gezien niet meer die 2 amputatie meteen aan .

Uiteraard stapelen de problemen voor haar ook op .Je staat er alleen voor ,weinig mensen die kunnen inspringen . Het rennen van het ene naar het andere en dan moet je nog zorgen voor je kinderen ,kleine kinderen . Weinig tot geen familie en zij die er zijn wonen in het buitenland . Het maakt het allemaal veel moeilijker want als je kunt terugvallen op je naaste , als je geen geldzorgen hebt ,dan zijn toch zorgen die haar helaas niet gespaard hebben . 

We zijn hier continue aan het brainstormen over hoe en wat . En dat zal komende dagen niet anders zijn .

Te aangeslagen

 Hoe in een moment de wereld van onder je voeten kan wegzakken .

Ik schrijf dit van mij af , het heeft zoveel emotie te weeg gebracht en nu nog , ondanks ik er niet rechtstreeks ben bij betrokken .

Vanochtend rond een uur of 6 telefoon van my old man . In een oogwenk weet je dit is niet goed want ik verwacht hem eigenlijk een dikke half uur later thuis . Ik antwoord en hij vertelt me dat hij voor de deur staat ,dat ik niet moet verschieten (alarm kan in huis afgaan en ik hoor hem niet altijd binnenkomen) . Ok ,ik begeef me naar de garage en zie my old man echt gebroken uit zijne wagen komen . Hij kan nauwelijks stappen ,ook al heeft hem geen letsel opgelopen .

Een dikke 5 uur ervoor is er een zwaar werkongeval gebeurd .

My old man heeft leiding over 2 hallen en Peter zijne eerste man neemt de leiding van hem over als my old man naar de andere hal moet , deze hal staat niet meteen in verbinding  met de andere hal .

Hij wordt opgeroepen dat Peter zijne eerste man onder een plaat steekt . Hij zegt zelf ,ik heb nog nooit zo hard gelopen om er te geraken en hij ziet meteen dat dit nooit meer goedkomt .

Met het achteruit gaan is Peter over een stalen wand gevallen , achterwaarts en zo met zijn benen achter de stalen wand van de productielijn blijven hangen terwijl de betonnen vloerplaat die in de lucht hangde op hem is gevallen en zijn benen heeft verpletterd ,hij was net de brug aan het bedienen. De betonnen vloerplaat is op zijn benen (onderste benen )terecht gekomen . My old man ziet ook doordat die zo vastgepind ligt , hij in een onmogelijke houding terecht gekomen is en dat hij meteen achter zijn rug gaat zitten om hem te ondersteunen zodat hij niet verder kan vallen .(heeft er een hele tijd zo gezeten ter ondersteuning zowel lichamelijk als fysiek  en waardoor ook zijn benen zo verkrampt waren toen hij thuis kwam . Hij heeft meteen de andere collega opgeroepen om een ambulance en de brandweer op te vorderen . Steeds blijven inpratend op Peter om hem wakker te houden .Collega's van de anderen hallen waren ook meteen gealarmeerd door de kreet die door bedrijf heen ging en zijn ook meteen aan komen lopen . My old man zag ook hoe geplet die onderbenen van Peter was, bloedingen vanuit zijn heup . Dit komt nooit meer goed en het is maar de vraag of zijn benen nog te redden valt.

Dan voel je alleen maar onmacht . Brandweer heeft dan meteen willen opliften met drukmateriaal te plaatsen maar gezien het net onder de brug gebeurden , heeft my old man gezegd tegen Dennis om die betonnen plaat om te hijsen .Hetgeen veel kortere tijd in beslag zou nemen dat het opliften .

Seconden duren uren en dan gaat er vanalles door je hoofd . Het moment dat Peter op het draagbed getild moest worden heeft het verplegend team over genomen, die toen al wel in beide armen verschillende infusen hebben ingebracht en medicijnen hadden toegediend en al druk met Peter bezig waren op ander vlak . Parket , politie erbij . Alles afgesloten zodat niemand er meer aan kon . Peter is overgbracht naar een universitair ziekenhuis en niet naar dat achter de hoek ligt ,gelukkig maar als je al van enige vorm van geluk nog mag spreken .

Verdwaasd blijf je achter , verslagen met hetgeen je net aanschouwd hebt en  dan komen de officiele instanties om rapporten die dienen opgemaakt te worden . 

Maar vooral het beeld hij heeft die op zijn netvlies gebrand staat , hoe verpletterd Peter zijn benen zijn .

Zo van slag en alles speelt letterlijk 10tallen keren weer voor je ogen af .

Politie die ook meteen wist wie en hoe jong Peter wel is en dat hij nog zeer jonge kinderen heeft en hoe die noemen ,krijgen ze blijkbaar allemaal te zien . Krijg het maar thuis , een nachtmerrie voor elk wie ermee geconfronteerd wordt .

Dit komt nooit meer goed . My old man krijgt bijstand indien hij dat wenst maar weigert net zoals de anderen collega's .Er gebeurt zoveel rond je en je bent zo van slag dat je niet eens meer normaal kunt nadenken . Allemaal zijn ze het noorden kwijt .

My old man is gebroken en als hem later zijne meestergast ziet , zegt hij dat hij deze week niet meer komt . Dit moet een plaats gegeven worden , een kans om dit te verwerken .

Dat de druk die deze week weer maar eens werd opgevoerd om nog meer te presteren wordt met geen woord iets van gezegd . Maar het heeft er wel mee toegedragen dat men sneller moet werken met nog minder mensen op de werkvloer . Je doet het werk dag in dag uit , een routine en dan wordt je al meer lakser dan je zou mogen zijn . Hij zegt dit alles ook tegen de dienst "veiligheid" op werk , aantonend waarom er in zulke erbarmelijk omstandigheden gewerkt wordt en de pech dat je treft door net niet snel genoeg te kunnen anticiperen . Te kort  aan werkkracht zodat alles blijft staan en werk nog moeilijker wordt ,zulke betonnen vloerplaten steek je niet zomaar even weg . Alles dat keer op keer verplaatst moet worden , plaats te kort en vooral werkkrachten te kort .

Het is niet het eerste zware ongeval , een tijd terug ook iemand van een andere hal zijn 2 benen kwijt .Hoeveel van die ongevallen lees je niet en ga je gewoon door met het leven tot je er zelf mee geconfronteerd wordt.

Maar zelfs als Peter 1 been kan behouden , dan nog gaat dit een grote impact hebben op zijn verdere leven want die kan nooit meer functioneren zoals het moet en ik weet er alles van . De pijn en hoe je leven niet meer kan functioneren zoals hetgeen je gewoon zijt. De vele zaken die je zult moeten laten omdat je gewoon niet meer meekunt . En alle andere tragedie die je te beurt vallen .Ook deze zullen een zware impact hebben . 

De vraag zal dan ook zijn ,komt die ooit nog wel terug en dan weet je dat dit niet het geval zal zijn . Een klein artikeltje in de krant ,als je het al te lezen krijgt maar ver weg van je bed als je niet meteen in betrokken bent .Maar dan vraag je was het het waard om daar nog verder te ploeteren . 

Geen werk is het waard om zo toegetakeld te kunnen worden . 

My old man heeft ook al aangegeven dat hij deze week niet meer zal komen werken . Of hier een attest voor moet afgeleverd worden ,geen idee . Vrije tijd ,altijd leuk als het je te beurt valt alleen niet wanneer je in een trauma zit . Kon dit maar ongedaan worden ! Zulk verdriet dat nu rondgaat .

Hoe moet het nu verder , afwachten en hopen dat Peter wonderlijk hersteld . Alles een plaats proberen te geven en er zijn als iemand je nodig hebt . 

We zullen vandaag /morgen proberen contact te maken met zijn vrouw . Als er al sprake kan zijn van ondersteuning , ze is een onbekende voor ons en nu corona regels zo streng zijn en wij als NIET GEVACCINEERDE geen toegang hebben in het ziekenhuis als bezoekers , zal het alleen lukken vanop een afstand . Alleen hoelang zal hij zo buiten strijd al zijn ? Ikzelf heb 14 dagen op intensieve gelegen ,zonder zelf mogelijkheid om enig contact te maken met de buitenwereld behalve mijn ouders dan . Dus alles zal van zijn herstel ook afhangen . 

In ieder geval de telefoon zal vandaag hier niet stil staan .

UPDATE : Peter ligt in coma maar verwachting is wel dat hij eruit zal komen .Zijn rechterbeen is geamputeerd ,zijn linker been zwaar gehavend waarvan ook de enkel is gebroken . Ze gaan afwachten of de doorbloeding zich zal herstellen in zijn linker been ,waar toch heel veel schade aan is ,zoniet zal er ook een amputatie volgen .Zijn heup viel mee .