Harleys

Een aanrader is zeker Benjy's Harley Davidson shop en museum in Huntington , West Virginia.

In Huntington zelf waren we nog nooit geweest dus bij het binnenrijden van de stad hadden we echt wel zo iets van ''als we dat maar vinden ''.Achteraf bekeken was dit toch wel super gemakkelijk gemaakt.

Wij kwamen vanuit Charleston en alle straten die bij het binnenrijden van Huntington horizontaal lagen , waren de avenue's oplopend van 1 tot ... .De straten die verticaal lagen waren van rechts naar links ''the streets'' ,af lopend van de hoogste street naar de laagste en ik geloof dat het de 4de street was waar Benji's Harley gevestigd was. Dus al bij al een zeer gemakkelijk stad om een straat te vinden.

Wij waren vooral geïnteresseerd naar het museum .Bleek dat er net die week ergens in het gebouw een brandje was geweest waardoor de grootste verlichting van het museum had begeven .Was precies een spookhuis dat we binnenstapte ,algoed dat hier en daar er toch nog een spot werkte.

Eigenlijk verwonderd het me dat de foto's nog gelukt zijn maar we hebben ook veel niet zien staan omdat het gewoon te donker was.Ik zie dan al niet goed in de'n donkere dus ik had niets beters op gevonden dan mijn man zijn voetsporen te volgen .Ik wilde absoluut vermijden dat ik ergens over ging vallen. Maar er stond echt wel wat binnen , echt wel de moeite om dit zeker nog eens te bezichtigen met beter licht weliswaar .

Verder was er dan ook een gedeelte aan waar de nieuwe harleys tentoon stonden en een vrij grote shop met onderdelen en kleding en boven is er een diner gevestigd.

-----------

Blijkt dat de shop net of onlangs verkocht is en nu Charlie's Harley shop noemt .

http://www.benjyshd.com/

Ontbijten

Ik moet echt vaststellen dat wij Belgen toch echte broodeters zijn .Nu is ons brood totaal niet te vergelijken met dat in Amerika ,alluwel je mits wat uitkijken , je daar evengoed lekker brood kan vinden .

Voordeel van hun brood is wel dat het zo ontzettend mals blijft ,zelfs dagen later .En als je het toast valt het best mee om te eten alleen na zo'n drie weken snak je uiteraard terug naar het brood hetgeen je zelf gewoon bent.

Nu heb ik daar na al die jaren iets op gevonden.

Hun French bread ,zoals ons stokbrood is daar ook te verkrijgen maar is enorm zwaar voor te eten dus dat laat ik meestal wel liggen .

Op mijn zoektocht naar ander brood ,kwam ik deze beide tegen, ''Italian Bread'' en ''Vienna French Bread'' bij Kroger ,on gesneden brood weliswaar.Nu moet je je niet verwachten aan krokante korsten ,zelfs indien het staat aangegeven dat het net versgebakken brood is ,is het toch vrij taai of stroef .

Meestal koop ik me enkele broden ,die ik thuis verdeel en invries .'s Morgens plaats ik het op een bakplaat of in een bakblik ,bevochtig het een beetje met wat water ,zet de oven op 300°F en warm ik het stilletjes op zo'n 20 minuten lang( 30 minuten afhankelijk van de grootte van het brood ).En als het klaar is ,is het zeer vers met een krokante korstje aan zoals wij ons brood gewoon zijn.Ik mag wel zeggen dat het zeer lekker smaakt , ik mis geheel ons Belgisch brood niet en eigenlijk smaakt het zoals wij hier ons eigen brood bakken ,zelf Hazel schuift aan omdat ze dit soort brood niet kent maar best wel lust.

Dan zag ik tijdens een van onze winkeltochten ook noten/rozijnenbrood staan en heb dit net zoals het andere brood klaargemaakt en dit is zeker voor herhaling vatbaar .

Nu hangt alles af waar je je goederen koopt.Rusty is ontzettend dol op appelflappen ,die verkopen ze zowel bij Kroger als Walmart maar van die laatste laat hij ze steenvast liggen ,hij vind ze geheel niet lekker .Het is dus op dat vlak echt even uitzoeken welk en waar je best je aankopen doet .

Wij nemen vanuit Belgie chocopasta mee ,Hazel is er echt zot van en deze keer hadden wij behalve dan een grote hazelnoten/chocopastapot ,ook de andere gemengde bij met witte chocolade.Nutella is bij Kroger ook verkrijgbaar ,weliswaar in een kleinere versie dan hetgeen wij gewoon zijn .

Ik had al aangegeven dat ik wel meer pogingen zou doen om hun boterhamsmeersels te proeven en daar heeft ze mij echt wel aangehouden .Ze kocht daar prompt peanutbutter/ grape jelly pot.Nu zal ik nooit pindakaas smeren maar woord is woord en heb het dan maar eens uitgeprobeerd.De druivenjam kende ik al van vroeger en vind die wel lekker maar eerlijk is eerlijk ,je zal me niet stiekem van de pindakaas/grape jam zien proeven hiihi.Het is natuurlijk met hetgeen je opgegroeid bent.

Hetgeen me ook enorm opvalt is dat ik daar dus zaken eet die ik dus thuis nooit of weinig zal eten.Bak je hier in Belgie een schel spek in de pan ,dan moet je er bijna achter aangaan met een vod van het gespetter dat eruit komt ,iets wat je daar dus niet echt hebt.Kan je alleen maar concluderen hoeveel water ze in het spekvlees doen in Belgie .

Omdat wij daar thuis zitten bij familie nemen wij altijd ons ontbijt daar .Zelf op onze heentocht en terugtocht slaan wij meestal het ontbijt over en deden we enkele uren later een drive in .

Maar dit keer hebben we toch maar eens een uitzondering gemaakt toen we in Virginia uit ons motel kwamen .We wilde daar kortbij een ontbijt nemen bij Bob Evans.Ik moet er wel bijzeggen dat het zondags was , 10.00 uur en de eerste die we passeerde stonden ze echt tot buiten aan te schuiven.Ik wist niet wat ik zag maar omdat we nog een stuk rijden voor de boeg hadden beslisten we dan maar tot het volgende stadje te rijden en daar naar een andere Bob Evans uit te kijken.Hier konden we direct plaatsnemen maar de zaak zat echt overvol.En ik kan het jullie allemaal aanbevelen ,het was zeer lekker .

Ik kom er al zolang maar heb nooit geweten dat ontbijten daar zo populair was in de restaurants.Ik heb het bij mijn familie nooit weten doen en echt ontbijten heb ik hen ook nooit zien doen.Granen is wel iets wat zij durven eten maar ik kon evengoed om 06.00 uur opstaan en Hazel al een stuk taart zien verorberen.Maar geloof me toen zij ons tijdens onze eerste vakantie daar hagelslag zagen eten , wist direct iedereen dat ons ontbijt snoep was. Zo heeft elke land wel zijn rare trekjes he hihihi.

Point Pleasant II

Nu hadden wij gedacht dat bij het verlaten van het museum we Point Pleasant wel gezien hadden.Niets is minder waar ,op zo’n 50 meter van het standbeeld richting de rivier ontdekte Rusty deze muurtekening .

Duidelijk een afspiegeling van wat hier ooit zich heeft afgespeeld .
Blijkbaar is er in Point Pleasant wel meer geschiedenis te halen ,de rivier heeft dan ook een grote rol gespeeld bij de early settlers en de invoer van goederen toen.

Blijkt dat men aan deze riverfront dus een hele geschiedenis park aan het neerzetten zijn .
"It will be a complete historic park in a mile-long riverfront development,"
The Battle of Point Pleasant is already depicted on one section of the floodwall, and a 220-foot depiction of the Shawnee Indians' way of life is in the works. Also planned are depictions of Lord Dunmore's War, of "Mad" Ann Bailey, a woman who served as scout during the Revolutionary War, and of Daniel Boone's years in Mason County.
The city also is planning two trails and has been donated a historic house near the riverfront, which it will refurbish. Also on its list of sights to see are a Farm Museum and Fort Randolph.
"Cultural heritage is Point Pleasant's golden ticket. On October 10, 1774, Colonel Andrew Lewis's 1,100 Virginia militiamen decisively defeated a similar number of Indians led by the Shawnee Chieftan Cornstalk at the Battle of Point Pleasant. Considered a landmark in frontier history, some consider the battle to be the first of the American Revolution. This action broke the power of the ancient Americans in the Ohio Valley and quelled a general Indian war on the frontier. That's why 15 murals, depicting historical scenes, will be painted by muralist Robert Dafford along the floodwall in the Riverfront Park starting in July

The murals will be used as an educational and tourist attraction, telling visitors the history of Point Pleasant as they walk along the river. The murals are divided into four sections: Lord Dunmore's War and the Battle of Point Pleasant, "Mad" Anne Bailey, a Shawnee Indian village and the Silver Bridge disaster.

http://wikitravel.org/en/Point_Pleasant_%28West_Virginia%29

Nu op het moment dat wij er waren was er dus geen informatie te halen ,november is dan ook meestal een tijdstip dat vele attracties gesloten zijn ,deze misschien niet maar je moet natuurlijk wel weten dat er iets te zien is ,hetgeen wij dus niet wisten..

Het lijkt me dan ook de moeite waard om de volgende keer hier nog eens langst te gaan ,weliswaar iets meer geinformeerd dan.

The mothman prophecies

Een echte aanrader , deze film als je hem nog niet hebt gezien .Het verhaal gebaseerd op ware feiten speelt zich af in Point Pleasant ,West Virginia in 1966 met Richard Gere in de hoofdrol voor de liefhebbers .

Twee jaar terug waren we al eens door dit ‘stadje’ gereden .Echt groot is het niet ,voor je het weet rijdt je er zo weer uit .Die eerste keer waren we dan ook al voorbij zonder iets van de mothman te zien . Daarom dat we deze tocht toch nog eens wilde overdoen en Hazel had best wel zin om mee te gaan want ze was er zelf nog nooit geweest en aan iedereen die ze die dag aan de telefoon had en dat zijn er heel wat , zei ze dat ze het monster van Lochness ging bezichtigen .hihiih.

Keer op keer moesten wij haar zeggen dat het the mothman was en niet dat monster van Lochness want dat zat net iets te ver weg ,maar eigenlijk best wel grappig want het verbaasde ons enorm dat ze van dat monster al ooit had gehoord .
Het enige kruispunt dat je daar heb in het stadje ,zijn we afgeslagen met de bedoeling de weg te vragen maar in plaats van dat , reden we gewoon recht op het standbeeld af.
Rechts daarvan kon je dan ook het plaatselijke museum bezichtigen ,vele krantenknipsels , ooggetuigenverslagen ,tekeningen , er werd zelfs heel de dag films rond dit thema getoond .Van de film zelf waren ook kostuums en voorwerpen te zien.

Verder kon je uiteraard t-shirts /stickers/badges ed aankopen als aandenken .Zacht van prijs waren ze niet .

Let there be light

Stroompannes vallen geregeld voor in West Virginia.'S Winters vooral doordat het gewicht van de sneeuw de kabels doet breken .Maar niet alleen dan , ook tijdens het jaar door valt de stroom wel eens uit voor enkele uren doordat er iemand een elektriciteitpaal heeft uitgereden .Ze zijn niet zoals de onze van beton maar van hout en zijn daardoor meer kwetsbaarder .

We zijn die pannes al gewoon ,al heb ik ze toch liever 's avonds dan 's morgens want sta daar maar eens in de douche terwijl er een panne zich voordoet.Gezien ze geen stadwater hebben en hun eigen water oppompen met een elektrische pomp kom je plots zonder een druppel te zitten.

Nog een geluk dat zij hebben is ,dat net over hun huis een kreek is en van zo gauw daar de elektriciteit uitvalt enkele emmers met kreekwater in de badkamer worden geplaatst zodat je toch de wc al kan doorspoelen indien nodig .

Mijn grootvader speelde daar ook snel op in ,hij had naast zijn stoel steeds een kaars of pillamp liggen zodat ze in de duister niet op de tast moesten gaan.

Nog een geluk dat zij hebben is ,dat zij verwarmen op gas.Heel wat gezinnen gebruiken ook elektriciteit voor verwarming en komen zo in de kou te zitten en dit kan echt oplopen van enkele uren tot weken.

Nu dit jaar mochten we nog zo eens genieten van een stille donkere avond en water kon er niet vanuit de kreek gehaald worden want die stond toen nog kurkdroog en het was trouwens al pikkedonker en zag je buiten geen steek meer.Sta je daar op cold case te wachten ,het programma gaat zo beginnen en floep ...alles gaat uit.Horen wij Hazel al springend de zetel uitkomen ,jammeren waar zijn mijn kaarsen en pillamp .O ,neen , ik heb ze allemaal weggestoken in een doos en waar staat die doos.Ja, helpen kunnen we niet want zelf weten wij nergens iets liggen .Horen wij gebonkt hier ,gebonkt daar en uiteindelijk vind ze dan haar pillamp op haar slaapkamer waarmee ze dus op zoek gaat naar kaarsen.Eenmaal wat licht kijken Rusty en ik elkaar aan ,echt was zo hilarisch ons blik valt op de drie salontafels die zij in haar living heeft staan.Niet een ,niet twee en neen zeker niet drie maar veel meer kaarsen staan daar op de tafel ,weliswaar als decoratie maar haar zoektocht had toch heel wat eenvoudiger kunnen verlopen met eentje daarvan te gebruiken.Niet veel later beseft ze natuurlijk ook ,hoe dicht alles wel stond ....en kan ze er zelf ferm meelachen.''Don't tell anyone ,she said''

Blijkt later dat er 15 kilometer verderop iemand tegen de paal heeft gereden waardoor we zeker tot midden in de nacht zonder elektriciteit hebben gezeten.Al bij al hebben wij genoten van deze avond ,de verhalen die dan worden verteld zijn echt de moeite om eens in de donker door te brengen.

Zolang het dus maar 's avonds is !

Mmmmm

Wat ondertussen al een heel traditie geworden is ,is dit receptje .We zijn tijdens ons eerste verblijf daar ,eens uitgenodigd geweest bij mijn grootvader 's broer en diens vrouw .We mochten daar gaan tafelen .Zij schotelde ons een nagerecht voor , iets wat zij zelf ook nog nooit had klaargemaakt en op haar beurt van iemand had gekregen.Bij iedereen is het toen in goede aarde gevallen en sindsdien zorgt Hazel ervoor dat alle ingrediënten in haar koelkast liggen bij onze aankomst.Het is zeer eenvoudig en het blijft zeer lang goed in de koelkast en het is ook geschikt voor mensen met suikerziekte.

-1 Angel food cake

-2 potjes Strawberry glaze (verkrijgbaar bij kroger )

-2 potjes Coolwhip

Je hebt hiervoor een diepe schotel nodig ,waar je de helft van de bodem met kleine stukjes cake bedekt .Hierover smeer je strawberry glaze op en daarop de coolwhip.Dit herhaal je nog eens ,de cake ,de glaze en de coolwhip .Koel zetten.

De strawberry kan je eventueel vervangen door een andere smaak .

Echt veel geproefd van de Amerikaanse keuken heb ik niet ,toch niet ten huize van mijn grootvader.Vanaf het begin werd ons gezegd dat als wij iets nodig hadden ,dit ook mochten nemen vanuit de kasten.Als nieuwkomers daar was het echt zoeken naar iets waarmee wij een volledige maaltijd konden mee samenstellen.Vlees was nooit een probleem , tegen dat wij kwamen had één van de zonen wel een hert geschoten en konden we zelf als beenhouwer spelen.Nooit gedacht dat ik dat nog eens zou doen maar aldoende leert men he.Hetgeen ook zo verschillend was was als zij iets aten dit deden in hun recliner en wij aan tafel.Vanaf het moment dat ik daar avondmaaltijden ging bereiden had ik een gast meer.Mijn grootvader heeft nooit willen proeven van onze bereidingen maar Hazel daarentegen wel en daarvoor maakte zij dan toch een uitzondering om bij ons aan tafel te gaan zitten.Nu de laatste jaren rijden we geregeld uit en doen een McDonald of een steakhouse en tegen dat we naar huis gaan snak ik naar onze Belgische keuken om toch nog maar eens iets gezonder binnen te krijgen.Echt koken doe ik daar niet meer ,dan behalve het ontbijt .

Culinair gezien waren de kerstperiodes voor ons de beste tijd om toch iets van Hazel kookkunst te proeven want koken kan ze wel ,ze is namelijk een kok.Maar buiten die periodes om stond ze dus zelden in haar keuken.Haar banana nut bread en biscuits waren overheerlijk alleen kreeg je haar amper zover om ze te maken.

Niet dat iedereen daar zo is , want ik zie of hoor ook dat sommige van haar kinderen wel moeite doen om te koken maar anderen weer ook niet en ondanks dat ze toch een grote 30 minuten van het eerste beste plaatsje afwonen wordt er veel McDonalds uitgehaald om thuis op te eten .Iets wat ik helemaal niet lekker vind ,iets koud opeten wat je normaal warm eet zoals een pizza .Maar ja smaken verschillen nu eenmaal .

Ben terug thuis ,helaas

Ik had natuurlijk de beste intentie om deze blog bij te houden van zo gauw ik een laptop had . Maar blijkbaar viel het net iets moeilijker uit in de praktijk .

Onze afreis is prima verlopen .We kwamen aan in Washington DC met 31° ,ja dat kon natuurlijk al niet meer stuk .Ook de autoverhuur die we geboekt hadden bij usareisen is uitstekend verlopen .Alamo wilden ons wel nog een upgrade doen verkopen maar na onze neen ,konden we een wagen uitkiezen .Er waren niet zoveel SUV wagens op het terrein en de meerderheid had dan ook al deftig wat kilometers op hunne teller staan .Ook waren de meeste allemaal witte wagens en dit keer wilde we toch eens een andere kleur ,het is een grijze saturn geworden.Al hebben we wel moeten zoeken naar het automerk ,die dus nergens op de wagen aangebracht was .Het waren uiteindelijk de sleutels die het merk verklapte .

Ik maak elk jaar gebruik van een checklist en dacht alles bij te hebben tot ik in het vliegtuig tot ontdekking kwam dat ik de route vergeten uit te printen was .Maar ondanks dat zijn we toch ter plaatsen geraakt ,zelf zonder omweg.En 6 uur later zijn we dan bij Hazel gearriveerd .

Moe maar voldaan en alsof we er nooit weg waren geweest .

Bleek dat zij sinds april nauwelijks regen hadden gehad in West Virginia ,de kreek net over haar deur , die zij met haar 73 nog nooit heeft weten droog staan ,stond er kurkdroog bij.Dit had tot gevolg dat er een te kort aan water was.Zij zijn namelijk niet aangesloten op citywater en pompen water op van hun eigen geboorde bron .Ze had dan al enkele keren melkachtige kleur van water gehad ,dit wees dan ook dat de bron ook bijna zonder water was .Dat er die week dan drie dagen regen is gevallen heb ik met alle plezier zien aankomen.Zonder water zag ik het niet bepaald zitten .En ik denk dat zij ook wat vreesde voor de gevolgen ,ze had wel al heel wat pakken water aangekocht maar wassen en wc doorspoelen doe je natuurlijk niet met flessenwater .En eerlijk gezegd ,ik was maar al te blij met de regen ,nooit gedacht dat ik nog op regen zou roepen na zo'n barslechte lente en zomer die wij toch in Belgie hebben gehad dit jaar .Het kan keren ...