Saturday, October 6, 2007

Nu begint het te korten

Als je zo laat in het jaar op vakantie gaat ,duurt het wel even voor het zover is .Nog twee weekjes en het is zover.Toch mijne hip hip hoera zul je maar pas horen van zo gauw ik daar de grond onder mijn voeten voel.Ik vind er niets leuks aan aan die drukte op de luchthaven .Wel vreemd dat anderen mensen vanaf het moment zij die luchthaven betreden wel een vakantiegevoel krijgen .Dit heeft niets te maken met vliegtuigangst of zo want vliegen doet me eigenlijk niets.

Natuurlijk ben ik wel blij dat het bijna zover is , misschien vreemd maar het voelt ook aan als thuiskomen .Je kunt nauwelijks geloven dat het toch nog mogelijk is een band te scheppen met iemand die je pas veel later leert kennen maar het is wel zo .Ondanks dat wij hier in Belgie niet knuffelen in de familie ,sta ik daar al met mijn armen wijd open om hen te omhelzen .Ja, fijn gevoel dat ik toch ginder heb geleerd .



Voor diegene die niet direct mee zijn ,even een update .



Op 6 juni 1994 keek ik naar de herdenkingsfeesten van 50 jaar D Day die op dat moment gaande waren in Frankrijk.Plots komt me iets te binnen hetgeen mij jaren terug nieuwsgierig had gemaakt .Een dikke 14 jaar eerder had ik van mijn moeder 'haar trouwboekje' nodig voor 't school ,daar stond in te lezen dat zij een on erkend kind was .Natuurlijk zo jong en zo curieus vroeg ik mijn moeder meteen wat dit te betekenen had ,gezien ik wel een opa had gekend.Tja, haar antwoord was toen klaar en duidelijk ''vraag dit maar aan je oma ''.Nu ik durfde dat langst geen kanten ,bang dat ik iets ging opentrekken waarmee ik haar zou kwetsen ,liet ik dit dus rusten en ben er nooit meer terug opgekomen tot dan die bewuste D Day feesten.Plots zag ik mezelf rekenen en of dit wel eens van betekenis zou kunnen zijn en ja warempel klopte dit nog.

Met mijn bevindingen nam ik de telefoon en belde naar mijn ma en ze zal heus wel geschrokken zijn want ik heb haar direct verteld wat ik had ontdekt .Ik moet zelfs nu nog steeds lachen met het lef die ik toen had .Ze kon niets anders dan toe geven dat ze dus een kind was van een geallieerde ,alleen wist zij er zelf niets van ,zelf schrik om haar moeder erom te vragen en hetgeen zij van familie al die jaren had gehoord was dat het een Engelsman moest zijn .Ik heb haar toen echt wel opgestoken van'' ga haar toch dat vragen ,stel dat die man nog leeft en jou wil zien ''.Zij op haar beurt is dus naar haar moeder getrokken ,heeft eigenlijk mijn als excuus gebruikt om zo haar eigen vragen ook beantwoord te krijgen .Mijn grootmoeder had van hem nog een foto van toen met de oorlog ,zijn adres stond nog op de achterzijde geschreven en met het idee dat wij die toch niet zouden vinden heeft ze die ook gegeven .



Je kunt je wel voorstellen hoe ontzettend blij ik was ,zeker toen ik hoorde dat het een Amerikaan was.Ik heb van enthousiasme direct de ambassade opgebeld .Denkend die gaan mij wel helpen .En ergens hebben zij dit ook wel gedaan na eerst mij te zeggen dat ik een privéwet overtrad en dat zij dus zomaar geen gegevens konden vrijgeven .Hetgeen zij wel wilde geven was een postadres van het dichtstbijzijnde postkantoor bij zijn 50 jaar oude adres .Zij stelde voor dat ik dat postkantoor aanschreef en dat zij eventueel wel konden verder helpen indien hij daar nog in de buurt zou wonen .

Ik heb twee brieven geschreven ,eentje naar het oude adres en het andere naar het postkantoor .Bleek later dat die brief van het postkantoor ook diegene was die hem heeft bereikt.Nog geen twee weken laten kreeg ik hier telefoon ,eerst niet goed beseffende wie ik aan de lijn had(een van zijn dochters ) ,denkend wie heb ik nu hier ,echt je kan nauwelijks geloven dat onze zoektocht zo simpel is gelopen.Het postkantoor heeft de brief direct aan mijn grootvader zijn broer gegeven die de week nadien op een family reunion de brief aan zijn broer heeft doorgegeven .We werden direct uitgenodigd en in juli zaten we(mijn moeder,broer ,ik en mijn toekomstige man )op het vliegtuig.

Door een vliegtuigpanne moesten we de tussenvlucht die later op de dag voorzien was, de dag nadien nemen ,we werden door United ondergebracht in een hotel .Niet wetend dat op dat moment de tv ploeg in Yeager Airport stond te wachten .

Een dag later tja kwamen we dit te weten , een groot deel van de familie was opgetrommeld en daags nadien was de krant er om een artikel te schrijven .

Ik ben ze ontzettend dankbaar en blij dat ze hun hart voor ons hebben geopend .Het is een heel anderen wereld en we leren er nog steeds van.Spijtig dat ondertussen mijn grootvader is overleden maar ben zo blij hem echt gekend te hebben en denk er nog veel aan hem terug .Aan de kans dat hij ons gegeven heeft want niet iedereen zou zijn hart openstellen voor onbekende .

En o ja ,het speelt zich allemaal af in West Virginia en daar gaan we weer heen later op deze maand.

Foto's volgen later, heb ze nog steeds niet ingescand .

Sunday, September 23, 2007

A walk in the park











Onze tuin heeft al vele verschillende metamorfose gehad .We zijn hier gestart van ne'n gazon tot bijna de halve tuin vol bloemen .Toen we hoorde dat ze hier afval zouden gaan afwegen en betalend werd ,en het ook wat moeilijk begon te worden om heel die tuin netjes bij te houden ,hebben we elke jaar een stukje bloementuin terug omgetoverd naar gazon.Dat lijkt gemakkelijk maar dat is het niet ,het is nu eenmaal sneller iets aangelegd dan terug afgebroken .Dit jaar hebben we het laatste stukje opgeknapt en hetgeen nu nog een bloemenperk is kan blijven omdat deze zo goed als geen onderhoud vergt.Tuinafval komt er ook niet af ,gezien we alles in het vroege voorjaar versnipperen en teruggooien in de border ,dit knipsel is in een mum van tijd verteerd dus gedaan met al die zakken onkruid en afval die we eigenlijk zo jaren terug telkens mee gaven met groene bak of snoeihout .




Toentertijd we dit huis kochten stonden er alleen maar oude fruitbomen in ,die dan nog zwaar ziek waren .We hebben toen alle bomen laten om kappen behalve de notenboom die toen al een grote omvang had .




Mensen klagen wel eens op bladeren , ze willen allemaal een tuin maar o wee als er een blad invalt.Dus zie je vele tuinen ,wel aangelegd maar geen bomen in aangeplant.Echt wel zonde ,want het geeft enorm karakter aan je tuin.Mijn naaste buren hebben allemaal een vrij lange tuin als ik ,de breedte is stukken breder dan de mijne en ze staan hier telkens zo versteld als ze mijn tuin zien ,van hoe mooi die wel is .Terwijl eigenlijk de tuin nu op zijn soberst ingericht is maar ik heb wel heel wat bomen in voorzien. En niet zomaar de eerste beste .




Van mijn vakanties in West Virginia ben ik eigenlijk bijna smoor om die hun najaarverkleuring dat ik het hier ook heb toegepast.Amberbomen , Sugarmaple (Acer Rubrum ) zijn o.a bomen die hier staan.Bij ene boom is de verkleuring al zo ver dat ik toch deze eens wil laten zien.



De laatste foto is zoals het huis en tuin erbij lagen toen we dit pand kochten .
Als ik nu op mijn terras zo naar achter kijk ,kan ik maar 1 ding concluderen en dat is ,dat bomen een ontzettende rust uitstralen .En voor die bladeren die vallen ,wel daar is het gras maaien weeral goed voor .










Monday, September 17, 2007

Zalig herfstweertje afgelopen weekend


Ook dit weekend hadden we heel wat op de planning staan .Had totaal niet verwacht dat het zo zacht ging zijn.Tja ,dat heb je na zo'n koude zomermaanden en september ging volgens de weermannen al niet veel beter worden.


Het zwembad hadden we enkele weken eerder al opgekuist en opgeborgen , de kans dat we nog wat baantjes hadden kunnen trekken was toen al vrij klein ,we hadden tenslotte de spa nog staan .Deze is dit weekend ook opgekuist en opgeruimd .Ging veel vlotter en als we willen ,kunnen we deze zelfs terug opblazen en in de garage zetten om tijdens de koude wintermaanden om nog bubbelplezier van te hebben .



Verder hadden we nog wat borders leeg te maken ,net naast het huis .Later willen we dolomieten laten komen om een mooier en proper zicht te krijgen van de paden en de oprit.






Dan heb ik me voor de eerste keer gewaagd aan een bloemstuk , ik moet zeggen het kon niet gemakkelijker zijn ,had hier al jaren wat droogbloemen hangen van hortensia en die kwamen nu toch nog van pas .Als de bloemstukken binnen teveel stof opvangen en het is niet meer fatsoenlijk te krijgen ,verhuis ik die decoratie naar de tuin , het vorige bloemstuk was natuurlijk door het te vele regen volledig zwart geblakerd en het zag er niet meer uit .Nu dus wel met de hortensia bloemen erin .Het kan toch voor een tijdje mee .
Ik zal nog even moeten uitzoeken hoe ik die foto op zijn plaats krijg ...

Koopjes

Iets waar ik totaal niet wilde mee beginnen is prulletjes te verkopen .Maar eigenlijk moet ik het toch toegeven dat het wel loont .Ik had dat allemaal allang bij het vuil meegegeven maar Rusty wilde er toch nog een centje uithalen en het lukt hem ook nog .Hij heeft nu al verschillende items op kapaza gezet ,zaken waarvan ik dacht dat je het nog niet kwijt geraakte aan de straat stenen en die hij toch verkocht krijgt !We beginnen hier stilletjes aan wat op te rommelen .Niet dat het hier een bende troep ligt rond te slingeren hoor maar hoe minder je moet meenemen met je verhuis ,hoe gemakkelijk je het jezelf maakt.En zeg nu toch zelf ,zaken die al een jaar onaangeroerd in de kast liggen gebruik je toch niet.Ja,ik ben daar wel een gemakkelijk in .



Komt hier vorige week een vrouw een pc game halen en vraagt plots ''verkoop je je meubelen soms niet?'' Ik moest er echt wel meelachen want die doe ik in geen 100 jaar weg .Ja ,zo ben ik dan ook weeral he .Als ik iets koop ,is het ook om te houden en niet om binnen drie jaar een nieuw eetkamer/slaapkamer e.d. te gaan kopen .
Maakt me natuurlijk wel benieuwd of we zo gemakkelijk kopers gaan vinden voor ons huis .
Als ik kijk naar de verwachtingen i.v.m huizenmarkt ,ziet het er niet zo best uit .Huizen waarvan ze vorig jaar op twee maanden nog verkocht werden ,blijven nu al dubbel zolang staan .En dan maar te hopen dat de leningen ondertussen ook niet te duur gaan worden.Want dan wordt er ook minder verkocht.


Morgen eens werk maken van om enkele gevelbepleisteringfirma's te contacteren gezien diegene die hier geweest is , weinig tot eigenlijk geen moeite doet om een bestek te versturen.