Saturday, October 20, 2007

Morgen is het zover


Waar is de tijd gebleven dat ik twee weken voor de afreis al koffers zat te pakken !.


Behalve enkele kleinigheden die ik opzij heb gezet ,moet ik nog alles gaan uitzoeken .Ik ben wel zo slim geweest om vorig jaar een checklistje te maken en dit te bewaren op de pc ,met zo'n hulpmiddeltje erbij zal het wel vlotten .


Morgenvroeg om 07.15 komen ze ons afhalen om naar de luchthaven te brengen.Dan zijn we ruim in tijd daar ,ons vliegtuig vertrekt om 12.10 .We hebben wederom gekozen voor United Airlines en vliegen naar ginder met een 777 ,toch wel iets groter vliegtuig dan normaal .Om 14.34 (in Belgie zal het dan al 6 uur later zijn met het uurverschil )zouden we dan landen op Washington Dulles airport .Van daaruit hebben we nog een trip van ongeveer 6 uur voor de boeg .Maar vanaf het moment dat je in de wagen zit ,begint de vakantie wel echt .Zoals de weerkaarten eruit zien ,is het daar even 29C° .


Dat gaat puffen worden ,temeer we hier totaal gene zomer hebben gehad en ik vind als het daar zelfs maar 16C° is dat het al zeer aangenaam aanvoelt omdat er bijna nooit geen wind mee gepaard gaat.





Ik heb ondertussen al gezorgd dat de vogels een voorraadje eten hebben.
Noten gooien is er voorlopig niet meer bij ,zelfs de kauwen en eksters laten ze liggen .Nu hoorde ik mijn buurman zeggen dat hij de noten kraakt en hakt en ze in een hangnetje zo in zijn voliere hangt ,De vogels daar zijn er dol op .Dit gaf me dan toch het idee om ook zo een deel te verhakken ,alleen heb ik ze in het voederbakje gegooid .Het is een af en aan gevlieg van koolmeesjes ,de mussen hebben voorlopig genoeg met de vetbollen .Ik had verwacht om groenlingskes terug te zien maar ofwel kijk ik net te laat ofwel zijn ze hier nog niet in de tuin .Roodborstje trippelt hier wel al rond en een winterkoninkje ook .Ze gaan hier een zeer rustige tijd tegemoet ,nu wij weggaan ,alleen hopen dat de buurtkat zich nog gedraagt!
De laatste weken heb ik mijn kop zowat zot gemaakt om toch maar een laptop daar aan te kopen .Nu met de dollar die zo gunstig staat ,zullen er wel deals te maken zijn .Alleen nu het bijna zover zijn ,begint de zin om toch ene te kopen ,wat af te nemen .Het is zoals Rusty een dikke week geleden zei '' mijne kop eraf als gij ene koopt'' hiihihih.Hoort naar het schijnt bij het profiel van een weegschaal ,ze wikken en wegen soms wat teveel .Dus zal het zelfs voor jullie momenteel een vraagteken zijn om mij te zien opkomen tijdens mijn vakantie .
Jullie zullen het snel merken ,tot in 't kort of anders tot binnen drie weken .

Saturday, October 13, 2007

Voor en na

















Vorig jaar hebben wij aan onze voorgevel heel wat veranderingen gedaan ,zelf hebben wij het metselwerk/opbouw garage poort verbreedt en de rest laten bepleisteren.We hebben hier zeer veel leuke respons op gehad ,zelfs mensen die we niet kende wilde toch maar even zeggen hoe mooi ze het resultaat vonden .






Bleven eigenlijk beide zijgevels over die niet gerenoveerd waren en waar onze zijoprit is , die zijgevel was toch zeer zwaar beschadigd doordat deze de meeste slagregen opvangt en ook door het verwijderen van de talrijke nagels .Vroeger had men hier leien aangebracht maar die hadden wij ondertussen verwijderd omdat we daar ramen in wilde hebben .Waar nu onze garage is , was vroeger een stal waar geen lichtinval voorzien was .






Nu de verkoop in zicht komt ,wilde wij graag deze zijgevel toch nog laten restaureren omdat dit direct een beeld vormt voor de mensen en ja ,ik wil er dan ook het maximum uithalen .En kan me al voorstellen dat dit soort werkjes de mensen ophalen om toch maar van de prijs afkrijgen.Dit wil ik ten alle kost vermijden en zoals elke renovatie die je doet ,toch de waarde doet stijgen.






Ik heb dan begin september op zoek gegaan naar een firma en of zij dit werkje nog voor de winter konden doen .Deze week zijn ze dus hier begonnen (Artifex )aan de voorbereiding en donderdag hebben ze komen afwerken .Het resultaat mag best zijn .Momenteel moet de kleur nog heel wat verlichten ,dit zal wel even duren met de vochtigheid van de herfst nu .


Na onze vakantie gaan we rondkijken naar iets wat we kunnen gebruiken als verharding .Mijn voorkeur gaat uit naar dolomieten maar wie weet komen we nog wel iets anders tegen.


Ondertussen zit Rusty nog niet stil .Die gaat volgende week nogal afkickverschijnselen hebben als hij plots na een jaar werk waarvan gene ene dag stil gezeten te hebben ,dan niets meer om handen heeft .Behalve mij natuurlijk hiihihih.


Jawel ,hij is de bovenkasten in de keuken aan het ophangen .De keuken hebben we een tijdje niets meer aangedaan omdat als de winter eraan komt ,beter beneden kan werken omdat het daar warmer is.Verder wil hij de plinten nog plaatsen zodat hij na de vakantie aan het werkblad en de schouw kan beginnen.


Ja, we zijn er nog niet maar stilaan vordert het hier .


Saturday, October 6, 2007

Nu begint het te korten

Als je zo laat in het jaar op vakantie gaat ,duurt het wel even voor het zover is .Nog twee weekjes en het is zover.Toch mijne hip hip hoera zul je maar pas horen van zo gauw ik daar de grond onder mijn voeten voel.Ik vind er niets leuks aan aan die drukte op de luchthaven .Wel vreemd dat anderen mensen vanaf het moment zij die luchthaven betreden wel een vakantiegevoel krijgen .Dit heeft niets te maken met vliegtuigangst of zo want vliegen doet me eigenlijk niets.

Natuurlijk ben ik wel blij dat het bijna zover is , misschien vreemd maar het voelt ook aan als thuiskomen .Je kunt nauwelijks geloven dat het toch nog mogelijk is een band te scheppen met iemand die je pas veel later leert kennen maar het is wel zo .Ondanks dat wij hier in Belgie niet knuffelen in de familie ,sta ik daar al met mijn armen wijd open om hen te omhelzen .Ja, fijn gevoel dat ik toch ginder heb geleerd .



Voor diegene die niet direct mee zijn ,even een update .



Op 6 juni 1994 keek ik naar de herdenkingsfeesten van 50 jaar D Day die op dat moment gaande waren in Frankrijk.Plots komt me iets te binnen hetgeen mij jaren terug nieuwsgierig had gemaakt .Een dikke 14 jaar eerder had ik van mijn moeder 'haar trouwboekje' nodig voor 't school ,daar stond in te lezen dat zij een on erkend kind was .Natuurlijk zo jong en zo curieus vroeg ik mijn moeder meteen wat dit te betekenen had ,gezien ik wel een opa had gekend.Tja, haar antwoord was toen klaar en duidelijk ''vraag dit maar aan je oma ''.Nu ik durfde dat langst geen kanten ,bang dat ik iets ging opentrekken waarmee ik haar zou kwetsen ,liet ik dit dus rusten en ben er nooit meer terug opgekomen tot dan die bewuste D Day feesten.Plots zag ik mezelf rekenen en of dit wel eens van betekenis zou kunnen zijn en ja warempel klopte dit nog.

Met mijn bevindingen nam ik de telefoon en belde naar mijn ma en ze zal heus wel geschrokken zijn want ik heb haar direct verteld wat ik had ontdekt .Ik moet zelfs nu nog steeds lachen met het lef die ik toen had .Ze kon niets anders dan toe geven dat ze dus een kind was van een geallieerde ,alleen wist zij er zelf niets van ,zelf schrik om haar moeder erom te vragen en hetgeen zij van familie al die jaren had gehoord was dat het een Engelsman moest zijn .Ik heb haar toen echt wel opgestoken van'' ga haar toch dat vragen ,stel dat die man nog leeft en jou wil zien ''.Zij op haar beurt is dus naar haar moeder getrokken ,heeft eigenlijk mijn als excuus gebruikt om zo haar eigen vragen ook beantwoord te krijgen .Mijn grootmoeder had van hem nog een foto van toen met de oorlog ,zijn adres stond nog op de achterzijde geschreven en met het idee dat wij die toch niet zouden vinden heeft ze die ook gegeven .



Je kunt je wel voorstellen hoe ontzettend blij ik was ,zeker toen ik hoorde dat het een Amerikaan was.Ik heb van enthousiasme direct de ambassade opgebeld .Denkend die gaan mij wel helpen .En ergens hebben zij dit ook wel gedaan na eerst mij te zeggen dat ik een privéwet overtrad en dat zij dus zomaar geen gegevens konden vrijgeven .Hetgeen zij wel wilde geven was een postadres van het dichtstbijzijnde postkantoor bij zijn 50 jaar oude adres .Zij stelde voor dat ik dat postkantoor aanschreef en dat zij eventueel wel konden verder helpen indien hij daar nog in de buurt zou wonen .

Ik heb twee brieven geschreven ,eentje naar het oude adres en het andere naar het postkantoor .Bleek later dat die brief van het postkantoor ook diegene was die hem heeft bereikt.Nog geen twee weken laten kreeg ik hier telefoon ,eerst niet goed beseffende wie ik aan de lijn had(een van zijn dochters ) ,denkend wie heb ik nu hier ,echt je kan nauwelijks geloven dat onze zoektocht zo simpel is gelopen.Het postkantoor heeft de brief direct aan mijn grootvader zijn broer gegeven die de week nadien op een family reunion de brief aan zijn broer heeft doorgegeven .We werden direct uitgenodigd en in juli zaten we(mijn moeder,broer ,ik en mijn toekomstige man )op het vliegtuig.

Door een vliegtuigpanne moesten we de tussenvlucht die later op de dag voorzien was, de dag nadien nemen ,we werden door United ondergebracht in een hotel .Niet wetend dat op dat moment de tv ploeg in Yeager Airport stond te wachten .

Een dag later tja kwamen we dit te weten , een groot deel van de familie was opgetrommeld en daags nadien was de krant er om een artikel te schrijven .

Ik ben ze ontzettend dankbaar en blij dat ze hun hart voor ons hebben geopend .Het is een heel anderen wereld en we leren er nog steeds van.Spijtig dat ondertussen mijn grootvader is overleden maar ben zo blij hem echt gekend te hebben en denk er nog veel aan hem terug .Aan de kans dat hij ons gegeven heeft want niet iedereen zou zijn hart openstellen voor onbekende .

En o ja ,het speelt zich allemaal af in West Virginia en daar gaan we weer heen later op deze maand.

Foto's volgen later, heb ze nog steeds niet ingescand .

Sunday, September 23, 2007

A walk in the park











Onze tuin heeft al vele verschillende metamorfose gehad .We zijn hier gestart van ne'n gazon tot bijna de halve tuin vol bloemen .Toen we hoorde dat ze hier afval zouden gaan afwegen en betalend werd ,en het ook wat moeilijk begon te worden om heel die tuin netjes bij te houden ,hebben we elke jaar een stukje bloementuin terug omgetoverd naar gazon.Dat lijkt gemakkelijk maar dat is het niet ,het is nu eenmaal sneller iets aangelegd dan terug afgebroken .Dit jaar hebben we het laatste stukje opgeknapt en hetgeen nu nog een bloemenperk is kan blijven omdat deze zo goed als geen onderhoud vergt.Tuinafval komt er ook niet af ,gezien we alles in het vroege voorjaar versnipperen en teruggooien in de border ,dit knipsel is in een mum van tijd verteerd dus gedaan met al die zakken onkruid en afval die we eigenlijk zo jaren terug telkens mee gaven met groene bak of snoeihout .




Toentertijd we dit huis kochten stonden er alleen maar oude fruitbomen in ,die dan nog zwaar ziek waren .We hebben toen alle bomen laten om kappen behalve de notenboom die toen al een grote omvang had .




Mensen klagen wel eens op bladeren , ze willen allemaal een tuin maar o wee als er een blad invalt.Dus zie je vele tuinen ,wel aangelegd maar geen bomen in aangeplant.Echt wel zonde ,want het geeft enorm karakter aan je tuin.Mijn naaste buren hebben allemaal een vrij lange tuin als ik ,de breedte is stukken breder dan de mijne en ze staan hier telkens zo versteld als ze mijn tuin zien ,van hoe mooi die wel is .Terwijl eigenlijk de tuin nu op zijn soberst ingericht is maar ik heb wel heel wat bomen in voorzien. En niet zomaar de eerste beste .




Van mijn vakanties in West Virginia ben ik eigenlijk bijna smoor om die hun najaarverkleuring dat ik het hier ook heb toegepast.Amberbomen , Sugarmaple (Acer Rubrum ) zijn o.a bomen die hier staan.Bij ene boom is de verkleuring al zo ver dat ik toch deze eens wil laten zien.



De laatste foto is zoals het huis en tuin erbij lagen toen we dit pand kochten .
Als ik nu op mijn terras zo naar achter kijk ,kan ik maar 1 ding concluderen en dat is ,dat bomen een ontzettende rust uitstralen .En voor die bladeren die vallen ,wel daar is het gras maaien weeral goed voor .