Een dilemma

Had ik me maanden geleden opgegeven bij verschillende interim bureaus voor een poetsvrouw .Er zijn lange wachttijden ,zeker voor de dienstencheques waarmee je hun kunt betalen .Krijg ik daarstraks plots een telefoontje van iemand die door een bepaald interimbureau was gestuurd , iets wat ik totaal niet meer had verwacht .
Na enkele vraagjes van mijn kant om tot een afspraak te komen , zegt ie '' zit je er iets mee in dat ik een travestiet ben '' ....Ik wist eerlijk gezegd niet wat zeggen .Ik wilde die niet tegen het hoofd stoten om wat hij/zij wel is .Ik heb altijd open gestaan voor iedereen en zal niet snel iemand beoordelen op wat hij is maar dit vond ik toch wel even heel moeilijk.Niet in het minst dat ik toch moeilijk mensen kon ontvangen voor de verkoop van ons huis als hij/zij hier is.Want ik wist ook niet wat te verwachten van hem/haar.Hoe beleefd hij/zij zijn travestie ,hoe erg benadrukt hij/zij dat....en tja ik had dan al mijn portie poetsvrouwen misere gehad en zag dit al als een donderwolk boven mij hangen .Want het is toch even iets anders dan iemand in het nachtleven ofzo te ontmoeten ,tegen in je huis te laten kuizen.Welke ervaring had hij want ik heb hier al dames gehad die zelf nog niet eens tegoei een stofzuiger konden hanteren.Komt nog bij dat als ik dit wilde proberen ,ineens aan een contrakt van een maand vastzat .Eerlijk,ik vond het geen leuke vraag en zeker niet de beslissing die ik hem/haar heb moeten geven want nu heb ik iemand afgeketst op zijn manier van leven en dit was toch wel echt tegen mijn principes.

Eigenlijk is dit van dat interim bureau een beetje onfair ,ze hadden op zijn minst zelf contact kunnen opnemen en zelf polshoogte nemen zodat er degelijk over nagedacht kon worden en niet in een wip en gauw een beslissing doorgeven moest worden zoals nu.
Meestal poog ik toch om elke dag iets goeds te doen maar ik vrees dat ik iemand zeer teleur heb gesteld in zijn geloof van de mensheid.

Maar ik was best met stomheid geslagen door dit telefoontje !