Samen zijn

Ik heb het altijd ontzettend leuk gevonden als Rusty thuis is .Ook na weken lang ,ik mag wel zeggen dat ik op hem nog niet uitgezien ben 'lol'.Ik lees hier en daar wel eens dat mensen niet graag bij elkaar zijn dag in dag uit.Eerlijk gezegd ,ik snap dat niet .Wat als je later dan op pensioen gaat ,hoe ga je dan elkaar ontlopen als je beide meer vrije tijd krijgt ?
Nu ervaring heb ik er wel mee .Bij mijn ouders thuis ,vroeger dan was het ook zo een geval .Als kind vond ik dat verschrikkelijk .Ik had een pa die weinig thuis was en als hij dan thuis kwam , hoorde ik mijn ma al roepen van ...Is die daar weer !!! Is die weeral thuis !! Nochtans had ik een lieve pa en hij verdiende dat geheel niet .Als kind heb ik nooit op haar geklaag gereageerd ,ik kan me niet herinneren dat mij zus dat deed .Ik denk dat zij dat al even erg vond dat aan te horen .Maar bij ons thuis ,later dan is nog een nakomerke gekomen ...zeg maar voor haar het ideale kind om weerklank te krijgen in haar afkeer naar mijn vader thuiskomst dan.
Want wat voorheen alleen mijn moeders geklaag was ,werd al snel mee opgepikt door mijn jongste broer .
Moet verschrikkelijk geweest zijn voor mij vader dat steeds aan te horen ,niet dat hij dat ooit heeft laten merken .Maar de affectie tussen ons werd er alleen maar groter op ,twee handen op ene buik .Ik denk aan hem ,want hij is helaas overleden nog met een heel warm hart aan.
Ik wilde absoluut zo geen huwelijk hebben en tja ,ik kan me voorstellen dat je nooit ten volle weet waaraan je begint maar ik had wel zoiets van ...als ik ooit die zelfde gedacht moest krijgen als mijn moeder ,dan hoeft het voor mij niet meer.
Dus ja ,ik prijs me nog elke dag gelukkig als hij thuis is en ik zou het helemaal niet erg vinden als hij van thuis uit zou moeten gaan werken .En zelfs na al die jaren , heb ik nog genoeg stof waarover we kunnen praten .
Al is er een plaats waar het altijd stilte is en ik weet zelfs niet hoe dat komt 'lol' .Maar voor sommige mensen komt dit raar over .Ik een babbelmieke en als ik de wagen in stap val ik stil .
Het is zelfs al zo erg als wij in Amerika gaan uitrijden en Hazel gaat mee ,dat Rusty haar verwittigd van ''je weet he ,dat er niets scheelt ...we zijn nu eenmaal stil in de auto" .We doen wel een effort om haar af en toe iets te vertellen onderweg ,je bent al gauw 45 minuten onderweg ergens naartoe dus die stilte zolang ....die ons eigenlijk zelf nooit is opgevallen maar door haar dan weer wel .Misschien dat anderen die met ons meerijden dit ook raar vonden maar nooit iets van zeiden.
Ik moest eigenlijk net aan dit denken hoe gelukkig je best kan zijn met kleine zaken die voor anderen niet zo zijn .Want vele willen momenten tot zich hebben ,zelf zaken ondernemen zonder hun partner en ik denk niet dat zo'n huwelijk mij zou bevallen .
Ik hou wel van het gevoel van samenhorig te zijn .

Ander voordeel is ,dat hij wat meer tijd krijgt ...hij begint dan te prutsen hier en daar en komt tot de vaststelling dat je deze blog zelf zo kan uitbreiden tot 10 pagina's lang 'lol'.
Leuk ,je kan hier bijna een website van maken met afzonderlijke onderwerpen.Handig want als ik een van mijn recepten nodig heb ,ga ik google'en en tik daar de naam in+MissFluffy om zo het snelste er te komen.Dit hoeft niet meer ,want ik kan nu alle recepten zetten in het behorende pagina .Dus nog werk aan de winkel en kijken naar wat we nog kunnen uitbreiden.