10 jaar Blog !

Het is eerlijk gezegd aan mij voorbij gegaan maar begin september is het 10 jaar dat ik nu blog .
Wie had dat gedacht  ?
Gestart met grootste plannen die echt wel in duigen zijn gevallen .
Hetgeen me nog elke dag bezig houd en ik duidelijk nog steeds niet heb verwerkt .
En als ik dat 10 jaar geleden had geweten , ik zou het zelf niet geloofd hebben .
Ik zal het altijd een vergiftigd geschenk blijven vinden , had ik het maar nooit gekregen . Alles beter dan dat !
Ik hoop nog te kunnen bloggen als ik terug mijn familie zie . Of dit ooit nog zal gebeuren , ik weet het niet .
Mijn zin om naar Brussel te gaan om de volgende teleurstelling op te lopen is ver zoek . Want ook daarin blijf ik geen goed oog in hebben . Ik heb me het afgelopen jaar zo verscheurd gevoeld en het is nu niet anders .
Het enigste dat ik wel blij om ben ,is dat ik mijn kat dat nooit heb moeten aandoen ,hij zou trouwens het lange reizen niet hebben overleefd . Kan je je voorstellen daar te arriveren en te horen dat je kat de reis niet heeft overleefd ? Dus ja ,ik ben heel blij dat het hem bespaard is gebleven .
Onder vrienden en familie hier wordt er niet meer over gesproken , alsof het nooit heeft plaats gehad .
Met de familie ginder is het iets anders , tot huilend toe steeds te moeten horen "when are you coming home" ? Nu ook zien ze de ernst er niet van in want ze beseffen nog steeds niet dat ik niet gewoon de vlieger op kan en kan langstkomen .
Dan denk je als het ons niet lukt ,dan gaan we wel eens naar Canada op vakantie .Maar de zin om het lange vliegen is ook over . Ik ben bang om de vergelijking die ik zal maken .Die zal er zo zeker zijn ,net zoals ik zou reizen in Europa . Dan heb ik even zoiets van " nu even niet".
Ik had gedacht te bloggen over ons leven ginder en het werd wat anders , ons leven terug opstarten hier . Zoveel jaren heeft ons leven on hold gestaan . Niets werd er nog aangekocht en ja ,ook dat gelukkig is een streep onder getrokken .
Ik ben ondertussen al terug gesetteld ,dat wel . En ook al is het niet daar ,ik ben van mijn woonst hier best tevreden . Ergens gaan wonen waarvan je de streek niet kent ,is toch wel wat risico nemen maar ook dat is prima uitgedraaid . Nu is het wachten op de wagen ,zovele jaren met oude wagens rijden ,het gaat wat anders zijn ..Dus ik zou niet mogen klagen maar het gemis om thuis te komen , ik zal het gevoel nog lang missen . Ik vrees ook dat de band die we hadden daar ,stilletjes aan begint te verdwijnen . Ook al zie ik ze op facebook , het verwaterd en dat doet pijn . En het ergste van al nog , hoeveel tijd hebben we nog want Grandma blijft niet leven . Ik zou het zo erg vinden haar niet meer terug te zien . Dat houd me ook enorm bezig . Want vroeg of laat is zij er niet meer .
Normaal zou het zo zijn dat het bloggen ook stopt maar nu ik in gang ben gekomen om het van mij af te schrijven , hou ik het toch nog even aan . Het gebeurt wel eens dat ik iets opzoek en dan is deze blog wel van pas . Ik weet niet of er nog 10 jaar bij komt . Ik hoop alleszins toch nog eens te kunnen bloggen over het weerzien , laten we dat als doel stellen ...wanneer I don't know ...maar liefst wel ooit !